Ως επιχειρηματία πάντα τον είχα σε εκτίμηση. Ηταν αντισυμβατικός με μια δημιουργική τρέλα. Και απίστευτα εξωστρεφής – τα προϊόντα του έφθασαν μέχρι την Αμερική. Τον είχα μνημονεύσει αμέτρητες φορές σε μαθήματα και σεμινάρια, επιστρατεύοντας συχνά και βίντεο από το YouTube που αποτυπώνει πώς παρασκευάζονται τα προϊόντα του στη Β. Ελλάδα, υιοθετώντας πράσινες πρακτικές, και πόσο ικανοποιημένο ήταν το προσωπικό του.
Είχα διαμορφώσει γι’ αυτόν την εικόνα ενός εργοδότη-πρότυπο. Και κάπου πριν λίγες εβδομάδες αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Ενας παλιός σπουδαστής μου βίωσε τα πάνδεινα όταν πήγε να εργαστεί στο ξενοδοχείο του στη Σαντορίνη (διάβασε εδώ το σχετικό post).
Παρ’ όλα αυτά, του αναγνώρισα ένα ελαφρυντικό (σαν να μην ήθελα να πιστέψω πόσο φραγκοφονιάς είναι). Εχει αναθέσει τη διοίκηση σε άσχετους -για να μην χρησιμοποιήσω πιο βαριά λέξη- και λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας δεν γνωρίζει τι γίνεται εκεί.
Μαθαίνω λοιπόν ότι πήγαν εκεί, αυτός και η οικογένειά του, πριν λίγες μέρες. Και εδώ ξεκινάνε τα ωραία, καθώς πήγαν μόνο για διακοπές... Δεν ήρθαν σε επαφή με κανένα μέλος του προσωπικού, δεν ρώτησαν, δεν ενδιαφέρθηκαν καν. Μήπως χρειάζονται κάτι, βρε αδερφέ; – να σημειωθεί ότι από τα 7 άτομα που ξεκίνησαν στο ξενοδοχείο, τα τρία έφυγαν μέσα σε ένα μήνα (γιατί άραγε;). Είναι ο συνεργάτης, ρε μεγάλε, δεν θέλεις να τον ρωτήσεις πώς πάει;, αν την "παλεύει" (όπως ενημερώνομαι η κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη, με τα παιδιά να τρέχουν πανικόβλητα – το μόνο που βελτιώθηκε ήταν ότι πλέον τους καθαρίζουν τα δωμάτιά τους);
Δεν είναι ντροπή να ξεμένετε από αναλώσιμα (π.χ. καθαριστικά, χαρτί τουαλέτας, μελάνια - επειδή τα αγοράζατε ένα ένα - υπήρχαν περιπτώσεις που οι κοπέλες που καθάριζαν έφερναν χλωρίνη από το δωμάτιό τους);
Οι κύριοι λοιπόν αυτοί, ξυπνούσαν στη 1 για να φάνε μισή ώρα μετά πρωινό στο δωμάτιο (το πρωινό σερβιριζόταν μέχρι τις 11), ταλαιπωρώντας αφάνταστα το προσωπικό και μη σεβόμενοι τον κόπο τους. Δεν είπαν ούτε καν ευχαριστώ…
Ονειδος, κύριοι! Αν δεν ξέρετε πώς να διαχειριστείτε τους ανθρώπους σας, διαβάστε κανένα βιβλίο ή καμία ανάρτηση (ο Marriott, κύριοι, πήγαινε στα ξενοδοχεία του και χαιρετούσε όλο το προσωπικό, το οποίο αποκαλούσε με το όνομά του).
Ωραία τα προπαγανδιστικά βίντεο και η εικόνα του αντισυμβατικού που έχεις καλλιεργήσει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά φίλε μου αποδείχθηκες «τζούφιος». Πάντως, θα συνεχίσω να σε μνημονεύω στα σεμινάρια μου – απλώς τώρα θα είσαι το παράδειγμα προς αποφυγή…
