Αυτή την εβδομάδα μονοπώλησε το ενδιαφέρον των φιλάθλων του μπάσκετ ο αγώνας του ΠΑΟΚ με την Μπιλμπάο και φυσικά η «άλωση» της έδρας της Βαλένθια από έναν αφηνιασμένο Παναθηναϊκό. Πέρα από τα καθαρά αγωνιστικά, νομίζω υπάρχουν τρία σημεία, τρεις αρετές, που θα μπορούσαν να έχουν εφαρμογή στο χώρο του επιχειρείν (προσδίδοντας ανταγωνιστικό πλεονέκτημα) αλλά και στην προσωπική μας ζωή.
Πρώτον: το να τηρείς τις υποσχέσεις σου είναι αρετή. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ζήτησαν να στηθεί γιγαντοοθόνη σε κεντρική πλατεία, προκειμένου να δουν τον αγώνα. Υποσχέθηκαν μάλιστα στον αντιδήμαρχο ότι θα αφήσουν το χώρο όπως τον βρήκαν. Οντως, παρά την πικρή ήττα-αποκλεισμό, έμειναν και καθάρισαν το χώρο (όπως οι Ιάπωνες).
Δεύτερο: το να είσαι ταπεινός είναι αρετή. Η αλαζονεία και η έπαρση σε αποπροσανατολίζουν. Οι παίκτες της Βαλένθια είχαν επιδοθεί σε δηλώσεις τύπου «όσες φορές και να παίξουμε απέναντί στον Παναθηναϊκό, θα τον κερδίσουμε». Είμαι σίγουρος ότι ο Αταμάν τοιχοκόλλησε αυτές τις δηλώσεις για να τις βλέπουν οι παίκτες του και να ντοπάρονται. Underpromise & overdeliver, μάγκες.
Τρίτον: το να είσαι ηθικός είναι αρετή. Ο Χούαντσο, (μαζί με τον Οσμάν και τον Γκριγκόνις) μετά την νίκη του Παναθηναϊκού με buzzer beater, έμεινε και χαιρέτησε όλους τους τεθλιμμένους παίκτες του αντιπάλου. Εστειλε πολλαπλά μηνύματα σε συμπαίκτες, προπονητές, αφεντικά και φυσικά στο φίλαθλο κόσμο. Πόσο σπάνιο, σήμερα, σε έναν κόσμο ανήθικο και δήθεν, να είσαι ηθικός, να έχεις αρχές και ιδανικά, να διακατέχεσαι από ενσυναίσθηση, βρε αδερφέ.
