Το 1959, η Xerox παρουσίασε μια μηχανή που έμελλε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο λειτουργίας των γραφείων παγκοσμίως: το Xerox 914. Ήταν το πρώτο φωτοτυπικό απλού χαρτιού που μπορούσε να λειτουργήσει αξιόπιστα σε καθημερινή επαγγελματική χρήση. Μέχρι τότε, οι περισσότερες μέθοδοι αντιγραφής ήταν αργές, πολύπλοκες, ακριβές ή απαιτούσαν ειδικό χαρτί, κάτι που οι επιχειρήσεις απεχθάνονταν.
Το Xerox 914 όμως έκανε τη διαδικασία εντυπωσιακά απλή. Για πρώτη φορά, ένας εργαζόμενος μπορούσε απλώς να τοποθετήσει ένα κανονικό φύλλο χαρτιού πάνω στο γυαλί, να πατήσει ένα κουμπί και να λάβει ένα αντίγραφο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Η ζήτηση αυξήθηκε ραγδαία και οι εταιρείες σχημάτιζαν ουρές για να μισθώσουν τη μηχανή, συχνά πληρώνοντας σε μηνιαία τέλη περισσότερα από το μισθό ενός υπαλλήλου.
Ωστόσο, αυτή η επαναστατική τεχνολογία είχε και ένα σοβαρό μειονέκτημα. Το Xerox 914 χρησιμοποιούσε έντονη θερμότητα για να «κολλήσει» τον γραφίτη στο χαρτί. Σε συνθήκες παρατεταμένης χρήσης, η θερμοκρασία μπορούσε να ανέβει επικίνδυνα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια, τα μηχανήματα κυριολεκτικά έπαιρναν φωτιά – καταγράφηκαν δεκάδες περιστατικά όπου σημειώθηκαν μικρές εστίες καπνού ή φλόγας.
Η εταιρεία γνώριζε τον κίνδυνο. Αντί να τον αποκρύψει, όπως θα έκαναν άλλες εταιρείες, επέλεξε μια πρακτική (και ειλικρινή) λύση: κάθε Xerox 914 αποστέλλονταν με ενσωματωμένο πυροσβεστήρα, τοποθετημένο στο πλάι του μηχανήματος. Στα επίσημα έγγραφα, ο πυροσβεστήρας αναφερόταν κομψά ως “scorch eliminator”, δηλαδή «εξουδετερωτής καψίματος».
Παρά το γεγονός ότι το μηχάνημα ζύγιζε περίπου 300 κιλά και απαιτούσε τακτική συντήρηση, το Xerox 914 υπήρξε τεράστια εμπορική επιτυχία. Το εν λόγω μηχάνημα εξοικονομούσε ώρες εργασίας καθημερινά. Εξάλλου, ο κίνδυνος φωτιάς ήταν σχετικά μικρός.
Τα έσοδα από τις μισθώσεις ήταν τόσο υψηλά, ώστε η Xerox μετατράπηκε μέσα σε λίγα χρόνια σε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρείες στην Αμερική.
