Μια άκρως θετική κριτική (9/10) για ένα κεντρικό boutique (11 δωμάτια) ξενοδοχείο της Αθήνας, από μία οικογένεια (ζευγάρι συν ένα 4χρονο κοριτσάκι, που έμενε δωρεάν) που διέμεινε για ένα βράδυ (κόστος διανυκτέρευσης: 120-150 ευρώ).
Εξυμνεί τις εγκαταστάσεις, το παλικάρι με το οποίο αλληλοεπίδρασαν, δηλώνοντας μάλιστα ότι θα επέστρεφε σίγουρα, ωστόσο μία μικρή λεπτομέρεια χαλάει αυτό που μέχρι στιγμής φάνταζε τέλειο.
Ο πελάτης δυσανασχέτησε καθώς χρεώθηκε 2 ευρώ για το γάλα της κορούλας του, κατά τη διάρκεια του πρωινού (το κοριτσάκι πήρε αρχικά μια φρουτοσαλάτα, αξίας 6 ευρώ, την οποία το ζευγάρι προθυμοποιήθηκε να πληρώσει).
Το ερώτημα που γεννάται είναι αν ο πελάτης είναι υπερβολικός ή όχι (φρουτοσαλάτα και γάλα ήταν στο μενού που δίνεται στους εξωτερικούς πελάτες). Και εδώ, οι απόψεις διίστανται.
Αρκετοί θα πουν ότι το κοριτσάκι έμενε δωρεάν, αλλά ό,τι πήρε -αφού δεν συμπεριλαμβανόταν στο πρωινό- θα έπρεπε να πληρωθεί κανονικά. Αλίμονο αν σε κάθε πελάτη κάνουμε τέτοιες παραχωρήσεις. Το μαγαζί θα μπει μέσα. Δηλαδή, σε τελική ανάλυση, θα έπρεπε να τα πάρει όλα δωρεάν για να μας βάλει το απόλυτο 10άρι; Πλήρωσε 150 ευρώ και κολλάει στα 2 ευρώ που έκανε το γάλα; (κουρτίνα 1)
Από την άλλη, αρκετοί θα πουν, «πόσο κοστίζει στην επιχείρηση ένα ποτήρι γάλα; 30 λεπτά;», δώστο το ρημάδι δωρεάν και μην τους κυνηγάς την τελευταία στιγμή να τους το χρεώσεις. Εξάλλου, έχουν πληρώσει ήδη 150 ευρώ + 6 για τη φρουτοσαλάτα. (κουρτίνα 2)
Τι πιστεύετε εσείς; Επρεπε το ξενοδοχείο να χρεώσει το γάλα ή όχι (να σημειωθεί ότι ο ιδιοκτήτης απουσίαζε σε διακοπές και δεν υπάρχει ξεκάθαρη γραμμή); Περιμένω τα σχόλιά σας.
Υ.Γ.
Σε μεταγενέστερο post τα αποτελέσματα και η άποψη του συγγραφέα (όχι, βέβαια, πώς έχει κάποια σημασία)…
