Το 2013, μετά από 24 χρόνια συνεχούς εργασίας, μια μαγείρισσα σε κατάστημα Burger King στο Βανκούβερ του Καναδά βρέθηκε ξαφνικά χωρίς δουλειά - και στο επίκεντρο μιας δικαστικής διαμάχης που άνοιξε ευρύτερη συζήτηση για τη δικαιοσύνη στο χώρο εργασίας.
Η εργαζόμενη, που δεν γνώριζε καλά αγγλικά, απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, όταν η διοίκηση ισχυρίστηκε ότι πήρε στο σπίτι της «μη εξουσιοδοτημένο φαγητό» στο τέλος της βάρδιας της: ένα fish sandwich, πατάτες και ένα αναψυκτικό. Σύμφωνα με τον προϊστάμενό της, είχε ζητήσει άδεια, καθώς είχε ξεχάσει το πορτοφόλι της, μόνο για το sandwich, το οποίο η ίδια παρερμήνευσε, και κατηγορήθηκε ότι «έκλεψε» τα επιπλέον προϊόντα.
Για την εταιρεία, το περιστατικό θεωρήθηκε παραβίαση πολιτικής και ζήτημα εμπιστοσύνης. Η απόλυση ήταν άμεση. Για την ίδια, επρόκειτο για μια παρεξήγηση που δεν δικαιολογούσε την απώλεια μιας καριέρας σχεδόν ενός τετάρτου του αιώνα.
Η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια, όπου εξετάστηκαν λεπτομερώς τα πραγματικά γεγονότα. Ο δικαστής διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις προμελέτης, ούτε προσπάθεια απόκρυψης της πράξης. Δεν υπήρξε απόπειρα συγκάλυψης, ούτε ένδειξη συστηματικής κατάχρησης. Το βασικό ερώτημα δεν ήταν αν παραβιάστηκε κάποιος εσωτερικός κανονισμός, αλλά αν η ποινή της συνοπτικής απόλυσης ήταν ανάλογη της πράξης.
Η απάντηση του δικαστηρίου ήταν ξεκάθαρη: όχι. Η αβίαστη απόλυση, ιδιαίτερα μετά από 24 χρόνια υπηρεσίας χωρίς σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα, κρίθηκε δυσανάλογη. Το δικαστήριο έλαβε υπόψη τη μακροχρόνια αφοσίωση, την ηλικία της εργαζόμενης, τη δυσκολία εύρεσης νέας εργασίας και την απουσία δόλου. Ως αποτέλεσμα, της επιδικάστηκε αποζημίωση ύψους 46.000 δολαρίων.
