Η κατασκευή της εμβληματικής Γέφυρας Golden Gate (1933-1937) στο Σαν Φρανσίσκο υπήρξε ένα τεχνικό κατόρθωμα, αλλά και ορόσημο στην ασφάλεια εργαζομένων. Μέχρι τότε, η βιομηχανική πρακτική δεχόταν περίπου έναν θάνατο ανά $1 εκατομμύριο δαπανών – η γέφυρα κόστισε $35 εκατομμύρια, οπότε αναμένονταν δεκάδες νεκροί.
Ωστόσο, ο κύριος μηχανικός Joseph Strauss αμφισβήτησε αυτή την "αναλώσιμη" λογική με πρωτοποριακά μέτρα. Επέμεινε σε αυστηρούς κανονισμούς: ζώνες ασφαλείας, υποχρεωτικά γυαλιά και γάντια, ακόμα και ειδική διατροφή. Αρνήθηκε την παραδοσιακή ανοχή ατυχημάτων, απολύοντας αμέσως όποιον δεν συμμορφωνόταν (π.χ. οποιονδήποτε ήταν μεθυσμένος).
Η κορυφαία (και πιο πολυδάπανη) όμως ιδέα του ήταν άλλη; Ένα τεράστιο δίκτυ ασφαλείας κάτω από τη γέφυρα, κόστους $130.000 (όλα αυτά στον απόηχο του Κραχ του ’29). Κατέστησε σαφές ότι δεν θα ολοκλήρωνε την κατασκευή, αν δεν έμπαινε το δίκτυ. Για τον ίδιο, η ανθρώπινη ζωή έμπαινε παραπάνω από οτιδήποτε.
Το δίκτυ, που επεκτεινόταν 3 μέτρα πέρα από το πλάτος της γέφυρας και 4,5 μέτρα κάτω από αυτήν (προσφέροντας μια κρίσιμη δικλείδα ασφαλείας για τους εργάτες που ισορροπούσαν σε τεράστια ύψη μέσα σε ισχυρούς ανέμους και ομίχλη). τοποθετήθηκε το 1936 και κάλυψε όλη την κατασκευή. Έσωσε 19 εργάτες που έπεσαν, οι οποίοι θα εντάσσονταν σε ένα ιδιότυπο κλαμπ, το "Halfway to Hell Club".
Παρά τις δυσκολίες (άνεμοι, ομίχλη), οι εργάτες θα δούλευαν πλέον γρηγορότερα νιώθοντας ασφαλείς. Οντως, το έργο ολοκληρώθηκε νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα, ενώ το δίχτυ ασφαλείας φέρεται να αύξησε την παραγωγικότητα κατά 25%. Συνολικά, η γιγαντιαία κατασκευή «κόστισε» συνολικά μόλις 11 θανάτους (10 από πτώση πλατφόρμας που έσκισε το δίκτυ το 1937).
Ηταν η πρώτη φορά που οι εργάτες δεν θεωρήθηκαν αναλώσιμοι - το δίκτυ άλλαξε τα πρότυπα, εμπνέοντας την υιοθέτηση σύγχρονων πρακτικών για την ασφάλεια των εργαζομένων. Ο Strauss "ξεγέλασε τον θάνατο", όπως έγραψε χαρακτηριστικά το 1937, αποδεικνύοντας ότι η τήρηση των κανόνων ασφαλείας “is good for business after all”.
Σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου και των social media, όταν δεν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας, η ζημιά για μια εταιρεία δεν είναι μόνο ανθρώπινη, αλλά και οικονομική και θεσμική. Πέρα από μηνύσεις, αποζημιώσεις, δαπάνες για επιδιορθώσεις και πρόστιμα, πλήττεται η εμπιστοσύνη και η εταιρική φήμη (ίσως το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο μιας εταιρείας).
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα...
