Υπάρχουν στιγμές στη διαδρομή μιας εταιρείας που είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για το μέλλον και την επιβίωσή της. Για την FedEx, κορυφαία σήμερα εταιρεία στο χώρο των ταχυμεταφορών, η στιγμή αυτή ήρθε δύο μόλις χρόνια μετά την ίδρυσή της, όταν φλέρταρε επίμονα με την πτώχευση. Τότε, ο ιδρυτής της πήρε τα τελευταία χρήματα που υπήρχαν στο ταμείο, συνολικά 5.000 δολάρια, και τα.... έπαιξε στα χαρτιά, στο Λας Βέγκας.

Το 1966, ο 22χρονος Φρεντ Σµιθ, φοιτητής στο Πανεπιστήµιο Γέιλ, συλλαµβάνει µια τρελή ιδέα, ένα επαναστατικό σύστηµα µεταφοράς, όπου γράµµατα και δέµατα θα παραλαµβάνονται από όλη τη χώρα και θα φορτώνονται σε αεροπλάνα, τα οποία θα πετάνε προς µια κεντρική τοποθεσία, στην οποία θα φθάνουν µέχρι τις 11:00 το βράδυ. Στη συνέχεια θα ταξινοµούνται ανά προορισµό και µέχρι τις 4:00 το πρωί της επόµενης ηµέρας θα έχουν φορτωθεί σε αεροπλάνα για να φθάσουν στον τελικό τους προορισµό.

Η ιδέα αυτή, που περιγράφηκε στην εργασία που ετοίµασε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ο Σµιθ για το µάθηµα της Οικονοµικής Θεωρίας, δεν συγκίνησε τον καθηγητή του, ο οποίος τον βαθµολόγησε οριακά πάνω από τη βάση. Ο νεαρός δεν πτοήθηκε και βάλθηκε να να αποδείξει ότι το παράτολµο αυτό εγχείρηµα έχει σοβαρές πιθανότητες να πετύχει.

Αποφασισµένος να υλοποιήσει την ιδέα του, ο Σµιθ, έχοντας συγκεντρώσει τέσσερα εκατομμύρια δολάρια από κληρονοµιά και 91 εκατ. από διάφορους επενδυτές, ιδρύει εν έτει 1973 την Federal Express µε αντικείµενο την ταχυµεταφορά γραµµάτων και δεµάτων σε 25 αµερικάνικες πόλεις. Το πρώτο συστατικό του ονόµατος, το Federal, αντιπροσώπευε τον ευσεβή πόθο του ιδρυτή να αποσπάσει δανεικά κεφάλαια από την τράπεζα Federal Reserve.

Τα 14 ιδιόκτητα αεροπλάνα µετέφεραν τα εµπορεύµατα στο Μέµφις, από εκεί –το επόµενο πρωί– στο κοντινότερο αεροδρόµιο και µετά –µε τα εταιρικά φορτηγά– στον τελικό προορισµό. Επιλέχθηκε το Μέµφις, διότι, αφενός, βάσει πληθυσµού ήταν η πλέον κεντρική τοποθεσία και, αφετέρου, χαρακτηριζόταν από ήπιο κλίµα, που σήµαινε ότι το αεροδρόµιο θα έκλεινε σπάνια εξαιτίας δυσμενών καιρικών συνθηκών.

Η ιδέα του Σµιθ ήταν αρκετά ριψοκίνδυνη, αφού απαιτούσε σηµαντικές επενδύσεις για τη δηµιουργία ενός ολόκληρου συστήµατος µεταφοράς. Στα υπερβολικά έξοδα εκκίνησης σύντοµα προστέθηκαν και οι δαπάνες διαφήµισης, η αποστολή διαφηµιστικών µέσω ταχυδροµείου, και η ενεργειακή κρίση, µε αποτέλεσµα η νεοσύστατη επιχείρηση στους πρώτους 26 µήνες λειτουργίας να παρουσιάσει ζηµιές της τάξης των 29 εκατ. δολαρίων και να βρεθεί στα πρόθυρα της πτώχευσης.

Τότε, ο απογοητευμένος ιδρυτής της FedEx σήκωσε από το ταμείο τα τελευταία 5.000 δολάρια, τα οποία δεν έφθαναν ούτε καν για τον ανεφοδιασμό των αεροπλάνων (η εταιρεία είχε φθάσει στο «κόκκινο» με τους πιλότους να χρεώνουν τις πιστωτικές τους κάρτες για να βάλουν καύσιμα).

Τι έκανε με τα χρήματα; Πήγε στο Λας Βέγκας και έπαιξε blackjack… Επέστρεψε μετά από μία εβδομάδα με 27.000 δολάρια στην τσέπη, αρκετά για να κρατήσει εν ζωή την εταιρεία του για μία ακόμη εβδομάδα.
Φυσικά τα χρήματα αυτά δεν θα έλυναν τα προβλήματα της FedEx, ωστόσο, στα μάτια του Σμιθ, ήταν ένας θετικός οιωνός, μία ένδειξη ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και ότι δεν έπρεπε να τα παρατήσει. Πράγματι, χρησιμοποίησε αυτά τα χρήματα για να αντλήσει κεφάλαια, 11 εκατ. εν προκειμένω, τα οποία αποτέλεσαν σανίδα σωτηρίας. Τρία χρόνια μετά την ίδρυσή της, η FedEx θα παρουσίαζε για πρώτη φορά κέρδη, ύψους 3,6 εκατ, σηματοδοτώντας την αρχή μιας άκρως επιτυχούς διαδρομής – σήμερα η FedEx μεταφέρει 1,2 δισεκατομμύρια πακέτα ετησίως σε παραπάνω από 220 χώρες.