Το όνομα Josiah Wedgwood (1730-1795) μπορεί στους περισσοτέρους να είναι άγνωστο, ωστόσο ο άνθρωπος αυτός, χάρη στις πρωτοποριακές τεχνικές που υιοθέτησε, θεωρείται από πολλούς ως «ο πατέρας του μοντέρνου μάρκετινγκ» και ο δημιουργός του πρώτου luxury brand - πολλοί δε τον αποκαλούν τον Steve Jobs του 18ου αιώνα.
Ως αγγειοπλάστης, άνοιξε το πρώτο του κατάστημα το 1759 πειραματιζόμενος με νέες μεθόδους και υλικά παραγωγής. Τη χρονιά του θανάτου του, 36 χρόνια μετά, ο εν λόγω βρετανός επιχειρηματίας είδε τα προϊόντα του να ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας τον ίδιο, με περιουσία που σε σημερινά χρήματα υπερβαίνει τα 550 εκατ. ευρώ, τον πρώτο μεγιστάνα στον πλανήτη.
Η αμύθητη περιουσία που συσσώρευσε δεν οφειλόταν μόνο στα εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα που παρασκεύαζε (όλα αυτά σε μια εποχή όπου η αγγειοπλαστική είχε ταυτιστεί με χαμηλής ποιότητας προϊόντα), στα νέα σχέδια που διαρκώς εισήγαγε στην αγορά ή στην προηγμένη παραγωγική διαδικασία, αλλά στην ευφυέστατη στρατηγική μάρκετινγκ που ακολούθησε.
Αναγνώρισε από τους πρώτους την αξία του Τύπου, της έκθεσης των προϊόντων σε showrooms, αλλά και την επιρροή που ασκούν οι influencers στο ευρύ κοινό. Μία εξ αυτών ήταν η βασίλισσα Charlotte, για την οποία ο Wedgwood, που κέρδισε τον σχετικό διαγωνισμό για τη δημιουργία «ενός ολοκληρωμένου σετ τσαγιού για τη βασίλισσα», κατασκεύασε ένα πολύχρωμο σετ τσαγιού, εντυπωσιάζοντάς την και αποκτώντας τη φήμη του «potter to Her Majesty» - που θα αποτελούσε το διαβατήριο για τη διείσδυση των κεραμικών του στην υψηλή κοινωνία.
Αξιοποιώντας τη φήμη του (διαφημίζοντας τα κεραμικά του στα τοπικά έντυπα ως «Queensware») και ανοίγοντας έναν εκθεσιακό χώρο για ολίγους (exclusive), τους «ανθρώπους της μόδας, στο Λονδίνο (οι επισκέπτες αντίκρυζαν, μόλις έμπαιναν, έναν έγχρωμο κατάλογο προϊόντων, με τα εκθέματα να «κρύβονται» στο πίσω μέρος των εγκαταστάσεων, δημιουργώντας έτσι μία αίσθηση αποκλειστικότητας και σπανιότητας), φρόντισε να τιμολογεί τα προϊόντα του σε τιμές διπλάσιες από αυτές των ανταγωνιστών, δημιουργώντας εντέλει την πρώτη παγκοσμίως μάρκα πολυτελείας (luxury brand).
Αργότερα, όταν η υψηλή τάξη και η αριστοκρατία είχαν ήδη προμηθευτεί τα περίτεχνα κεραμικά του (καθιερώνοντας τον όρο conspicuous consumption – εμφανής/ορατή κατανάλωση, που σηματοδοτεί την αγορά και χρησιμοποίηση σε κοινή θέα προϊόντων που καταμαρτυρούν την κοινωνική τάξη), προσέγγιζε -μειώνοντας τις τιμές- τη μάζα, τη μεσαία τάξη.
Συν τοις άλλοις, υιοθέτησε πρωτοποριακές τεχνικές πωλήσεων όπως την επιστροφή χρημάτων αν ο πελάτης δεν είναι ικανοποιημένος (money back guarantee), τη διανομή των προϊόντων χωρίς χρέωση (free delivery), την επιστροφή ελαττωματικών προϊόντων (τα χρόνια εκείνα η διανομή γινόταν με αλογάμαξες σε κακοτράχαλους δρόμους), την επιστράτευση πωλητών από πόρτα σε πόρτα, οι οποίοι είχαν εφοδιαστεί με καταλόγους και δείγματα (και οι οποίοι φυσικά θα μετέφεραν τάσεις και σχόλια από την αγορά στον εργοδότη τους).
Το 1769 ανέγειρε ένα από τα πιο μοντέρνα εργοστάσια στην Αγγλία, δημιουργώντας επίσης και μια κοινότητα-πρότυπο για το προσωπικό του (όπου απαγορευόταν ο τζόγος, η κατανάλωση αλκοόλ και οι βωμολοχίες), που διέμενε σε παραπλήσιες κατοικίες που έκτισε ο ίδιος ο Wedgwood. Από την άλλη, ωστόσο, το «επιβράβευε» με προνόμια όπως ασφάλεια υγείας, προγράμματα συνταξιοδότησης, φύλαξη παιδιών κ.λπ.
Πηγή: 100+1 Ιδιοφυίες του Μάρκετινγκ
