Ο Charles Goodyear είναι ένα από εκείνα τα ονόματα που άλλαξαν τον κόσμο χωρίς να ανταμειφθούν ποτέ πραγματικά γι’ αυτό. Η ιστορία του αποδεικνύει πως μερικές φορές οι άνθρωποι που φέρνουν την επανάσταση δεν ζουν αρκετά για να δουν τον αντίκτυπό της. Ας δούμε όμως την τραγική του ιστορία:
Ένας φτωχός σιδηροπώλης, ο Charles Goodyear, που μπαινόβγαινε στη φυλακή για χρέη ήταν ο άνθρωπος που έσωσε την καταδικασµένη βιοµηχανία του καουτσούκ, µετατρέποντας το ακατέργαστο αυτό υλικό, που έλιωνε και µύριζε όταν έκανε ζέστη ενώ πάγωνε και έσκαγε όταν έκανε κρύο, σε κάτι που ήταν δυνατό και ευλύγιστο, ιδανικό για αμέτρητες βιοµηχανικές χρήσεις.
_crop.png)
Η οικογένειά του ζούσε στα όρια της φτώχειας, μετακινούμενη από σπίτι σε σπίτι, ενώ ο ίδιος κατέληγε επανειλημμένα ξανά στη φυλακή λόγω χρεών. Παρ’ όλα αυτά, δεν εγκατέλειψε ποτέ.
Αν και πραγµατοποίησε αµέτρητα πειράµατα, που διήρκεσαν µία περίπου δεκαετία, η µεγάλη ανακάλυψη, αυτή του βουλκανισµού (δηλ. της χηµικής διαδικασίας που τροποποιεί τα χαρακτηριστικά του καουτσούκ), ήταν γραφτό να γίνει τυχαία.
Εγινε το 1839, όταν ο Goodyear που πειραµατιζόταν µε θείο και µόλυβδο, επισκέφτηκε ένα παντοπωλείο για να πουλήσει το προϊόν του. Όταν οι ντόπιοι που ήταν εκεί τον ειρωνεύτηκαν, αυτός έκανε µια χειρονοµία και έριξε κατά λάθος ένα κοµµάτι από το υλικό που κρατούσε πάνω σε µία αναµµένη θερµάστρα. Προς µεγάλη του έκπληξη, όταν προσπάθησε να το µαζέψει, το υλικό δεν έλιωσε, αλλά αντιθέτως έδεσε και στερεοποιήθηκε. Είχε µόλις ανακαλύψει τον τρόπο να µετατρέψει το άχρηστο µέχρι τότε καουτσούκ, σε χρήσιµο –αδιαπέραστο από αέρα και νερό– υλικό, κατάλληλο για την κατασκευή αµέτρητων αντικειµένων.
Την όλη διαδικασία έσπευσε να κατοχυρώσει το 1844, ονοµάζοντάς την Βουλκανισµό, από τον θεό της φωτιάς Ήφαιστο (Vulcanus στα λατινικά). Οι ευρεσιτεχνίες του, όµως, παραβιάστηκαν, ενώ οι συµφωνίες που έκλεισε ήταν «για κλάµατα», µε αποτέλεσµα να καρπωθούν άλλοι από την εφεύρεσή του. Αναγνωρίζοντας αυτή την κατάσταση, έγραψε κάποτε: «Δεν παραπονιέµαι επειδή εγώ έσπειρα και άλλοι µάζεψαν τα φρούτα. Ο άνδρας έχει λόγο να µετανιώσει µόνο αν σπείρει και κανένας δεν βρεθεί για να θερίσει».
Ο εφευρέτης κατέληξε πάλι φυλακή, λίγο πριν πεθάνει καταχρεωµένος το 1860, σε ηλικία 60 χρονών - τα χρέη του έφθασαν τα 200.000 δολάρια,
Υπολογίζεται ότι µέχρι τη στιγµή του θανάτου του, η διαδικασία του βουλκανισµού, χρησιµοποιούνταν σε περισσότερα από 500 διαφορετικά προϊόντα που είχαν ως βάση το ελαστικό, όπως αδιάβροχα ρούχα, λάστιχα για πότισµα, µπάλες, παιχνίδια, φουσκωτά αντικείµενα και ελαστικά.
Τώρα, αν πιθανώς αναρωτηθήκατε τι σχέση είχε ο εφευρέτης µε την εταιρεία που έφερε το όνοµά του, η απάντηση είναι "καµία". Η Goodyear Tire & Rubber Co. ιδρύθηκε το 1898 από τον Frank Seiberling, ο οποίος την ονόµασε έτσι για να τιµήσει τον δύσμοιρο εφευρέτη.
