Το όραµα του Γιαπωνέζου Akio Morita (1921-1999), συνιδρυτή της Tokyo Tsushin Kogyo Kabushiki Kaisha (μετέπειτα Sony), η οποία το 1946 ήταν ένα µαγαζάκι για επιδιορθώσεις ραδιοφώνων στο µισοκατεστραµµένο Τόκιο, ήταν να καθιερώσει σε όλους την πρόσβαση στο φορητό ήχο. Είχε παρατηρήσει τους ανθρώπους που άκουγαν µουσική µέσα στο αυτοκίνητο και τα παιδιά που κουβαλούσαν µεγάλα στερεοφωνικά στις παραλίες. Πίστευε ότι αυτό που έλειπε ήταν μία ποιοτική φορητή συσκευή που θα επέτρεπε στο χρήστη να ακούει µουσική ενώ παράλληλα κάνει κάτι άλλο.
Ανέκαθεν έδινε μεγάλη έμφαση στην παρατήρηση. Μάλιστα, συνήθιζε να λέει: «Παρατηρήστε προσεκτικά πως ζουν οι άνθρωποι, αποκτήστε μια διαισθητική αντίληψη ως προς το τι θα ήθελαν και στη συνέχεια, πάτε με αυτό. Μην κάνετε έρευνα αγοράς (market research). Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι χρειάζεται ή τι είναι δυνατόν να φτιαχτεί, που να του είναι χρήσιμο».
Εχοντας ταξιδέψει τη δεκαετία του ‘50 στην Αµερική, όπου έλαβε έγκριση από την Bell Laboratories (ΑΤ&Τ) για την παραγωγή τρανζίστορ, το οποίο µέχρι τότε χρησιµοποιούνταν από τις αµερικάνικες επιχειρήσεις που κατασκεύαζαν µεγάλους υπολογιστές αλλά και τον στρατό και διαβάζοντας ότι βιβλίο υπήρχε για την τεχνολογία του τρανζίστορ (στέλνοντας ταυτόχρονα ανθρώπους του στην Αμερική για να εντρυφήσουν στη νέα τεχνολογία, αλλά και να δημιουργήσει δίκτυο διανομής), παρουσίασε το 1955 ένα προϊόν για τον τελικό καταναλωτή: το πρώτο ράδιο τσέπης.
Ηταν η πρώτη επιτυχία της Sony, της πρώτης ιαπωνικής εταιρείας που διείσδυσε στη «δύσκολη», αλλά μεγάλη σε μέγεθος και εύρωστη, αμερικάνικη αγορά. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που ιαπωνική επιχείρηση θα χρησιµοποιούσε ένα ξενόφερτο όνοµα, το Sony, με καταβολές από τη Δύση, κάτι που µάλλον ερχόταν σε αντίθεση µε την τοπική κουλτούρα. Ο Morita, ωστόσο, που από την αρχή είχε στρέψει το βλέμμα του προς τη Δύση, πίστευε ότι το όνοµα αυτό θα έκανε τη διαφορά, αφού ήταν απλό, ευκολοµνηµόνευτο, παρέπεµπε στη µουσική και µπορούσε να προφερθεί σε όλες τις γλώσσες.
Στα χρόνια του δημιουργήθηκαν προϊόντα που έμελλε να αφήσουν εποχή, όπως η πρώτη τηλεόραση τεχνολογίας Trinitron, το Discman, το CD player και φυσικά το επαναστατικό Walkman, για το οποίο η Sony έβαλε ανθρώπους της να κυκλοφορούν µε το τρένο και να συχνάζουν σε σχολικές εκδηλώσεις ακούγοντας µουσική παρέχοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία στους παρευρισκόµενους να ακούσουν για λίγο και να πάρουν έτσι µια γεύση (stealth marketing), ενώ την ίδια στιγµή προωθήθηκε σε διάσηµους τραγουδιστές οι οποίοι φωτογραφήθηκαν να ακούν µουσική.
Ο Akio Morita κατάφερε τελικά να αλλάξει την εικόνα µιας ολόκληρης χώρας. Η Sony, «η Cadillac των ηλεκτρονικών ειδών», όπως την αποκαλούσε, στο ρόλο του ηγέτη καθώς «ήταν πάντα δύο βήματα μπροστά από τον ανταγωνισμό», βοήθησε καθοριστικά στην εξαγωγική έκρηξη της Ιαπωνίας τις δεκαετίες του '60, ‘70 και '80, ενώ με την ποιότητα των καινοτόμων συσκευών της άλλαξε την αντίληψη του κόσμου για τα "made in Japan" προϊόντα, τα οποία έως τότε ήταν συνώνυμα των φτηνών απομιμήσεων.
Πηγή: "100+1 Ιδιοφυΐες του Μάρκετινγκ" (Εκδ. Σταμούλη)
