Ο Steve Jobs αναμφίβολα άλλαξε τον τρόπο που επικοινωνούμε, εργαζόμαστε και ζούμε. Ήταν ο χαρισματικός showman, ο οραματιστής που με κάθε "One more thing" στις παρουσιάσεις του μάγευε τα πλήθη. Πίσω όμως από τα εμβληματικά μαύρα ζιβάγκο και τα επαναστατικά προϊόντα της Apple, κρυβόταν μια προσωπικότητα εξαιρετικά περίπλοκη, αινιγματική, εκκεντρική και, συχνά, βαθιά προβληματική.
Οι μαρτυρίες όσων βρέθηκαν κοντά του, αλλά και οι επίσημες βιογραφίες του, αποκαλύπτουν μια σκοτεινή πλευρά γεμάτη σκληρότητα, εγωκεντρισμό και αμφιλεγόμενες συμπεριφορές. Τι από όλα όσα του προσάπτουν οι «κακές γλώσσες» ισχύει τελικά;
Η προβληματική σχέση με την κόρη του
Μία από τις πιο μελανές σελίδες της προσωπικής του ζωής ήταν η σχέση με την πρώτη του κόρη, Lisa Brennan-Jobs, η οποία γεννήθηκε το 1978. Για χρόνια, ο Jobs αρνιόταν πεισματικά την πατρότητα, φτάνοντας στο σημείο να ισχυριστεί στα δικαστήρια ότι ήταν στείρος, παρά το γεγονός ότι το τεστ DNA έδειχνε το αντίθετο. Ακόμη και όταν αναγκάστηκε να την αναγνωρίσει, η συμπεριφορά του παρέμεινε για πολλά χρόνια ψυχρή και απόμακρη, αρνούμενος να καλύψει βασικές της ανάγκες, όπως τα δίδακτρα του κολεγίου της.
Η σκληρότητά του απέναντι στους συνεργάτες του
Η σκληρότητά του δεν περιοριζόταν στην οικογένειά του, αλλά είχε ως αποδέκτες και τους πιο κοντινούς του συνεργάτες. Στα πρώτα βήματα της Apple, ο Jobs έπεισε τον συνιδρυτή της εταιρείας και στενό του φίλο, Steve Wozniak, να αναλάβουν ένα project για την Atari. Όταν το ολοκλήρωσαν, ο Jobs έλαβε μπόνους $5.000, αλλά είπε στον ανυποψίαστο Wozniak ότι η αμοιβή ήταν μόλις $700, κρατώντας τη μερίδα του λέοντος για τον εαυτό του.
Με παρόμοιο αδίστακτο τρόπο λειτούργησε και με τον Daniel Kottke, έναν από τους πρώτους υπαλλήλους της Apple και φίλο του από το κολέγιο, στον οποίο αρνήθηκε πεισματικά να παραχωρήσει εταιρικές μετοχές όταν η εταιρεία μπήκε στο χρηματιστήριο.
Οι εκκεντρικότητες και το «Πεδίο Παραμόρφωσης»
Ο Jobs ήταν ένας άνθρωπος που πίστευε ότι οι κανόνες δεν ίσχυαν για τον ίδιο. Στα νιάτα του, ακολουθώντας μια αυστηρά καρποφαγική διατροφή, ήταν πεπεισμένος ότι το σώμα του δεν παρήγαγε οσμές. Ως εκ τούτου, δεν χρησιμοποιούσε αποσμητικό και απέφευγε το ντους, αναγκάζοντας τον ιδρυτή της Atari να τον μετακινήσει στη νυχτερινή βάρδια λόγω των έντονων παραπόνων από τους συναδέλφους του.
Αργότερα, η περιφρόνησή του για τους κανόνες εκδηλωνόταν με ποικίλους τρόπους, όπως το να οδηγεί τη Mercedes του χωρίς πινακίδες (εκμεταλλευόμενος ένα νομικό παράθυρο) και να παρκάρει μόνιμα στις θέσεις αναπήρων έξω από τα γραφεία της Apple. Στον επαγγελματικό στίβο, οι υπάλληλοί του βίωναν καθημερινά το λεγόμενο «Πεδίο Παραμόρφωσης της Πραγματικότητας» – την ικανότητά του να απαιτεί το αδύνατο, τρομοκρατώντας και ταπεινώνοντας όποιον θεωρούσε «λιγότερο ικανό».
Ένα αγύριστο κεφάλι μέχρι το τέλος
Αυτή η ακραία ξεροκεφαλιά και η πεποίθηση ότι μπορούσε να προσαρμόσει την πραγματικότητα στα μέτρα του, αποδείχθηκαν τελικά μοιραίες για τη ζωή του. Όταν διαγνώστηκε με μια θεραπεύσιμη μορφή καρκίνου του παγκρέατος το 2003, αγνόησε τις συμβουλές των γιατρών για άμεση χειρουργική επέμβαση. Αντίθετα, επέλεξε να στραφεί σε εναλλακτικές θεραπείες, ειδικές δίαιτες με χυμούς και βελονισμό για εννέα ολόκληρους μήνες. Όταν τελικά αποφάσισε να χειρουργηθεί, ο καρκίνος είχε ήδη κάνει μετάσταση, μια απόφαση για την οποία, όπως εξομολογήθηκε αργότερα στον βιογράφο του, μετάνιωσε πικρά.
