"Είχα μια ιδέα που ποτέ δεν άλλαξε- ότι πρέπει να χρησιμοποιείς τον πλούτο σου για να βοηθάς τους ανθρώπους"

Ένα απόγευμα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Δουβλίνου, οι περίοικοι αντίκρισαν ξανά τον 86χρονο πια Chuck Feeney επιστρέφοντας από ένα από τα τελευταία του ταξίδια στο Λίμερικ της Ιρλανδίας.

Εκεί στεγάζεται ένα από τα κληροδοτήματά του, το Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, το οποίο φιλοξενεί 12.000 φοιτητές και υπάρχει μόνο χάρη στο όραμα του Feeney αλλά και τα 170 εκατ. δολάρια που έχει ξοδέψει όλα αυτά τα χρόνια για την ανώτατη εκπαίδευση των νιάτων της Ιρλανδίας.

Όπως και κάθε άλλη φορά, ο ηλικιωμένος Νεοϋορκέζος, γέννημα-θρέμμα του Νιου Τζέρσεϊ, κατέβηκε από την οικονομική θέση του τρένου με την πλαστική σακούλα με τις εφημερίδες ανά χείρας. Δεν ξεχώριζε καν από το πλήθος, εκπρόσωποι της εργατικής τάξης οι περισσότεροι, και κανείς δεν θα τον αναγνώριζε, παρά το γεγονός ότι έχει κάνει για την Ιρλανδία περισσότερα από κάθε άλλον από την εποχή του Αγίου Πατρικίου ακόμα.

Ο Feeney ξεγλίστρησε έξω από τον σταθμό παραμένοντας για άλλη μια φορά αθέατος. Έτσι όπως ακριβώς το θέλει δηλαδή εδώ και δεκαετίες. Η ιστορία του δεν είναι άλλη μια περιπέτεια αγαθοεργίας, αλλά μια πραγματική οδύσσεια να ξεφορτωθεί τα δισεκατομμύριά του κάνοντας καλό στην ανθρωπότητα.

Τον λένε πια «Τζέιμς Μποντ της φιλανθρωπίας» και λειτουργεί ως πρότυπο για βαθύπλουτους όπως ο Μπιλ Γκέιτς και ο Γουόρεν Μπάφετ, που κάνουν το ίδιο λίγο πολύ, αν και αυτοί δεν προσπαθούν να μείνουν στον άσο διαθέτοντας το σύνολο της περιουσίας τους. Γιατί ο αγώνας του Feeney είχε αυτό ακριβώς ως στόχο και ήταν μάλιστα για δεκαετίες μυστικός!

Εδώ και πάνω από 30 χρόνια, ο κροίσος όργωνε την οικουμένη με ένα κρυφό σχέδιο κατά νου: να χαρίσει τα 7,5 δισ. δολάρια της προσωπικής του περιουσίας, ένα τρελό ποσό που είχε μαζέψει πουλώντας αφορολόγητα αγαθά στην αυτοκρατορία του με τα duty-free shops. Κάποια στιγμή έφτιαξε ένα ίδρυμα, το Atlantic Philanthropies, το οποίο άρχισε να ξεκοκαλίζει τα τρελά ποσά του σε έργα εκπαίδευσης, επιστήμης, υγείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων παντού στον κόσμο, από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Ιρλανδία μέχρι το Βιετνάμ, τις Βερμούδες και τη Νότια Αφρική.

Μέχρι τα τέλη του 2016, το ίδρυμά του τα είχε καταφέρει, δαπανώντας και τα τελευταία εκατοντάδες εκατομμύρια του ιδρυτή του. Τώρα άρχισε να αποσύρεται σιγά σιγά από τα κονδύλια που χρηματοδοτούσε όλα αυτά τα χρόνια, καθώς τα ταμεία του άδειαζαν με γοργούς ρυθμούς. Σύμφωνα ακριβώς με το σχέδιο του Feeney δηλαδή, ο οποίος θέλησε να χαρίσει την περιουσία του όντας ακόμα εν ζωή.

Πολλοί λίγοι δισεκατομμυριούχοι έχουν δώσει περισσότερα και σίγουρα κανείς τους δεν τα έχει δώσει όλα. Ολοι τους, μάλιστα, το κάνουν για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους αφού φροντίζουν να το διατυμπανίζουν ώστε να καλλιεργήσουν μια καλή εικόνα για την επιχείρησή τους. ο ίδιος ωστόσο, υπό ένα καθεστώς πλήρους ανωνυμίας και απόλυτης εχεμύθειας, κατάφερε να ξοδέψει όλη του την περιουσία. «Αποκαλύφθηκε» πριν δύο δεκαετίες, απόρροια μιας επαγγελματικής διένεξης.

Το τελευταίο του δισεκατομμύριο (1,3 δισ., για να είμαστε ακριβείς) ξοδεύτηκε το 2016 και το ίδρυμα είναι τώρα σε διαδικασία νομικών εκκαθαρίσεων και απόσυρσης από διοικητικά συμβούλια και επιτροπές καταπιστευμάτων, κλείνοντας σταδιακά τις πύλες του μέχρι το 2020.

Μέσα σε ένα περιβάλλον επιχειρηματικής ηθικής όπου οι μεγιστάνες του πλανήτη συνεχίζουν να συγκεντρώνουν με εμμονή όσα περισσότερα πλούτη μπορούν, ο Feeney έκανε υπερωρίες δουλεύοντας διπλοβάρδιες για να τα δώσει όλα πίσω! 
Σήμερα, σε ηλικία 86 χρονών, ζει με τη δεύτερο σύζυγό του, και πρώην γραμματέα του, σε ένα από τα τρία μικρά διαμερισματάκια -ιδιοκτησίας του ιδρύματός του- σε Δουβλίνο, Σαν Φρανσίσκο και Μπρίσμπεϊν, ενώ όταν κατεβαίνει στη Νέα Υόρκη κοιμάται στο σπίτι της κόρης του.


Πηγή: απόσπασμα από το www.pronews.gr