Το Barrier Reef Floating Resort ήταν ένα μεγαλεπήβολο εγχείρημα, το οποίο ωστόσο δεν έμελλε να ευημερήσει. Το πρώτο πλωτό ξενοδοχείο του πλανήτη, μετά από ένα σύντομο πέρασμά του, παροπλίστηκε και πλέον σκουριάζει στην Βόρεια Κορέα…

Το επταώροφο πλωτό ξενοδοχείο των 200 δωματίων, που πήρε το όνομά του από τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Υφαλο, δημιουργήθηκε το 1988 κοντά στις ακτές του Townsville στην Αυστραλία. Ηταν πλήρως εξοπλισμένο, διαθέτοντας εστιατόρια, night club, γήπεδο τένις, ακόμη και ελικοδρόμιο.

Ο Doug Tarca, Ιταλός μετανάστης στην Αυστραλία, εμπνεύστηκε την ιδέα το 1986, όταν μετέφερε με καταμαράν επισκέπτες στον Ύφαλο. Αφού πήρε την άδεια από τις Αρχές του Townsville, βρήκε διάφορους επενδυτές και προχώρησε στην υλοποίηση.

Το πεντάστερο πλωτό ξενοδοχείο, που άνοιξε τον Μάρτιο του 1988, κατασκευάστηκε στη Σιγκαπούρη, κόστισε 40 εκατ. δολάρια και ταξίδεψε 5.000 χλμ. για να φτάσει στην Αυστραλία. Από μακριά έμοιαζε με ένα συμβατικό πλοίο, όμως πλησιάζοντας κάποιος αντιλαμβανόταν την ιδιαιτερότητά του.

Ωστόσο, τα δύσκολα άρχισαν από νωρίς. Πριν ακόμη γίνουν τα εγκαίνια του ξενοδοχείου, το σάρωσε ένας κυκλώνας. Πολλοί από τους επισκέπτες που κατέφθασαν με το θαλάσσιο ταξί έπαθαν ναυτία, με το σκάφος να αδυνατεί να αγκυροβολήσει λόγω της θαλασσοταραχής.  

Ο αρχικός ενθουσιασμός σύντομα έδωσε τη θέση στον προβληματισμό, καθώς συχνά, λόγω κακοκαιρίας, οι επισκέπτες έρχονταν ή έφευγαν με ναυτία. Ηταν ένας δυσεπίλυτος γρίφος, ο οποίος εν τέλει δεν είχε λύση…

Ένα μόλις χρόνο μετά και ενώ όλα τα νούμερα ήταν πτωτικά (αρκετοί τα απέδωσαν στο κακό management και marketing), το Barrier Reef Floating Resort βγήκε στο σφυρί. 

Σε αντίθεση με άλλα ξενοδοχεία, αυτό θα μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλες θάλασσες και ηπείρους. Η «χάρη» του έφθασε μέχρι το Βιετνάμ, 5.000 χλμ. μακριά, το οποίο μετά τον πόλεμο προσπαθούσε απεγνωσμένα να προσελκύσει τουρίστες και δη ποιοτικούς. 

Το Saigon Floating Hotel, όπως μετονομάστηκε, θα είχε καλύτερη τύχη και υπήρξε δημοφιλής προορισμός, χάρη κυρίως στα δύο νυχτερινά κέντρα που διέθετε, για μερικά τουλάχιστον χρόνια. 

Ομως, το 1997, λόγω οικονομικών προβλημάτων, έβαλε ξανά πωλητήριο, καταλήγοντας στην… Βόρεια Κορέα (όπου βρίσκεται παροπλισμένο σήμερα), η οποία επιθυμούσε να προσελκύσει τουρίστες από την Νότια Κορέα, και όχι μόνο. Ούτε εκεί όμως θα στέριωνε για πολύ, καθώς το 2008 οι σχέσεις των δύο χωρών διαταράχτηκαν λόγω ενός αιματηρού περιστατικού.